Çin’de Güz Ortası Bayramı ile Milli Bayram tatilinin yakın tarihlere denk geldiği 2026’da, birçok kişi ünlü simge yapıları kısa sürede gezmek yerine küçük yerleşimlere, yerel kültüre ve katılımcı etkinliklere yöneliyor. Gezginler, seyahatlerinde yalnızca izlemek değil, üretime ve gündelik hayata da katılmak istiyor.
Jiangsu eyaletinin Lianyungang kentindeki Çiçek ve Meyve Dağı’nın tatil boyunca günde yaklaşık 40 bin ziyaretçi ağırlaması bekleniyor. Batıya Yolculuk romanındaki Maymun Kral’ın evi olarak bilinen bölgede ziyaretçilerin yaklaşık yüzde 40’ının gençlerden oluşacağı öngörülüyor. Alana maymun bilim parkı, etkileşimli sergiler ve yeni yürüyüş parkurları eklendi; ziyaretçiler girişte aldıkları seyahat pasaportuna güzergâh boyunca damga vurarak hediyeler kazanabiliyor. Yenilenen teleferik de saatte 2 bin 500 kişi taşıyor; eski kapasite saatte 500 kişiydi.
Zhejiang eyaletindeki Xiangshan ilçesi ise eylülde sona eren yaz balıkçılık yasağının ardından başlayan sezonu turizm programıyla birleştirdi. Yerel yönetimlerin ağustos-ekim arasında düzenlediği Balıkçılık Yaşamı Sezonu’nda halk gösterileri, deniz ürünleri tadımları ve kıyı kültürü yer alıyor. İlçe ayrıca beş büyük manzara alanı ile konukevleri, restoranlar ve mağazalarda indirim sağlayan Balıkçı Kartı uygulamasını başlattı.
Zhejiang’daki Shilin köyünde de hurma hasadı ziyaretçilerin katılabildiği etkinliklere dönüştürülüyor. 18 hektardan fazla hurma ağacının bulunduğu ve yılda 150 tonu aşan üretim yapılan köyde, 600 yaşındaki bir hurma ağacı da bulunuyor. Köylüler soydukları hurmaları kurutarak tatlı yapıyor; mısır, biber ve fasulyeleri çatı ve avlularda sergileyerek hasadı kurutma geleneğini sürdürüyor. Ziyaretçiler taze hurma tadabiliyor, hurmalı kahve içebiliyor, hurma tatlısı ya da hurma kesesi yapımına katılabiliyor.
Adı açıklanmayan bir sektör uzmanı, yerel kültürün vitrinlerde sergilenmekle sınırlı kalmaması, ziyaretçilerin katılacağı ve hatırlayacağı etkinliklere dönüşmesi gerektiğini belirtiyor. Uzman, destinasyonların daha büyük simge yapılar inşa etmek yerine kendine özgü yerel hikâyeleri başka yerde tekrarlanamayacak biçimde sunmasının önem taşıdığını ifade ediyor.